|
Raspodela toplote u prostoru po visinskim zonama
Poređenje radijatorskog i električnog podnog grejanja
Ako bi uporedili radijatorsko i električno podno grejanje po ekonomičnosti, komforu, investicionim troškovima i troškovima održavanja, naš izbor bi u svakom slučaju bio na strani električnog podnog grejanja.
Kada je reč o ekonomičnosti, odnosno uštedi energije pravilnim odabirom načina grejanja, električno podno grejanje grejnim kablovima pruža uštedu do 30% u odnosu na radijatorsko grejanje u prostorijama standardne visine 2.5...2.8m a u izrazito visokim prostorijama (sportske i proizvodne hale, crkve, dvorane za razne manifestacije...), ušteda može biti preko 50%. Da ovo nije „perpetum mobile“ dokazuju tekst koji sledi i priloženi crteži.
Kod radijatorskog grejanja toplota se oslobađa sa površine radijatora koji je obično zagrejan na oko 60°C tako što vruć vazduh koji je mnogo lakši od okolnog nezagrejanog vazduha stuji naviše do plafona, tu se sakuplja i predaje deo svoje toplote plafonskoj ploči i višim delovima okolnih zidova. Ovaj delimično ohlađeni vazduh silazi u niže slojeve do visine na kojoj je vazduh iste temperature. Ovakva cirkulacija toplog vazduha omogućava dobro zagrevanje viših i srednjih delova prostorije a niži delovi ostaju slabo zagrejani ili hladni i pored dovoljne količine emitovane toplote. Zato često imamo osećaj „hladnih nogu“ a kad nam deca sede na podu brinemo da se ne prehlade. Kada u kupatilu stojimo bosi na pločicama, ma koliko kupatilo bilo zagrejano, uvek će nam biti hladno na nogama. Da bi ublažili ovaj problem, često povećavamo temperaturu do nivoa koji nije ni zdrav, ni prijatan, uz nepotrebno veliki utrošak energije. Kada je reč o gubitcima toplotne energije prolaskom kroz zidove, prozore, plafon... oni su u direktnoj srazmeri sa razlikom između spoljašnje i unutrašnje temperature gde se za jedan ° C razlike, potrošnja energije menja za 6%.
Električno podno grejanje grejnim kablovima je niskotemperaturno grejanje gde je iskorišćen princip upotrebe grejnog tela velike površine i niske temperature.
Takođe je bitno i to što je pod kao grejno telo u najnižoj koti prostorije pa je raspodela toplote u prostoriji po visinskim zonama najoptimalnija. Najviše toplote se zadržava u onim visinskim zonama koje zahvata visina ljudskog tela. Uz vrlo preciznu regulaciju temperature poda senzorskim termostatima, moguće je održavati temperatu u preporučenim vrednostima, što znači, imati prijatan i zdrav ambijent uz minimalni urošak energije. Kod grejanja velikih površina, instaliranje grejnih kablova može se izvesti sa više nezavisnih sekcija koje se kasnije tokom korišćenja mogu selektivno uključivati samo tamo gde je potrebno. Investicioni troškovi u odnosu na radijatorsko grejanje su niži, a troškova održavanja praktično nema. |
